اداره کتابخانه های عمومی شهرستان بهشهر

آیا می دانستید ؟

از چه کسی باید بابت اختراع چتر تشکر کرد ؟ چه کسی ابزاری را اختراع کرده است که از خیس شدن شما هنگام بارش باران جلوگیری کند ؟ جلب است بدانید که چترهای اولیه
از روی شکل شاخ و برگ گیاهان و درختان مثل درخت موز ساخته می شدند و اولین چتر ها در مصر باستان ، بین النهرین ، چین و هند مورد استفاده قرار می گرفتند.
 
چه کسی چتر را اختراع کرد و نام خود را به عنوان مخترع چتر باران ثبت کرد؟
در این مورد نظرات کمی متفاوت است اما طبق قدیمی ترین اسناد میتوان گفت نخستین چترهای بارانی که نام پارازول داشتند و برای محافظت در برابر نور خورشید مورد
استفاده قرار می گرفتند توسط فردی به نام " فروایتالیکو" در رم اختراع شد، ولی باید بدانید استفاده از چتر در حقیقت به چهار هزار سال قبل برمی گردد و واقعیت
این مسئله را می توان از طریق آثار باستانی مصر، آشور، یونان و چین به این نکته پی برد.

بازهم نام چینی ها در میان بود و دست نوشته ها نشان داد که چینی ها اولین کسانی بودند که از چتر برای محافظت در برابر باران استفاده می کردند به همین دلیل به
فکر استفاده از چترهای ضد آب افتادند به این روش که کاغذهای خود را به موم آغشته کرده و از آن برای تهیه چتر استفاده می کردند.
 
Umbrella

مسیری که چترها در طول تاریخ طی کردند

اولین چترها برای جلوگیری از خیس شدن مردم مورد استفاده قرار نمی گرفتند بلکه برای جلوگیری از تابش مستقیم آفتاب بر سر افراد ثروتمند و قدرتمند مصر مورد استفاده
قرار می گرفتند و این چتر ها بعدا به یونان باستان و روم گسترش پیدا کردند.

در قرن اول بعد از میلاد مردم برای اولین بار از چتر ها برای جلوگیری از خیس شدن خود در هنگام بارش باران استفاده کردند و جالب است بدانید که زنان رومی روی
چتر های خود نفت می مالیدند تا قطره های باران از روی چتر هایشان فرو بریزد.

مدت زیادی طول نکشید که بسیاری از افراد شروع به استفاده از چتر برای جلوگیری از خیس شدن هنگام بارش باران و یا جلوگیری از تابش مستقیم آفتاب کردند.

Umbrella

خیلی زود زنان اروپایی از سایه بان برای ایجاد سایه استفاده کردند و اکثر مردان اروپایی تا اواخر دهه 1700 از چتر استفاده نمی کردند تا این که دو مرد انگلیسی
به نام های جوناس هانوی و جان مک دونالد شروع به استفاده از چتر هنگام بارش باران کردند و این کار باعث شد که بسیاری از مردان دیگر نیز از چتر استفاده کنند
، به طوری که دیگر کسی را در انگلستان نمی بینید که در صورت بارش باران از چتر استفاده نکند.

مانند اکثر فناوری ها ، چتر ها هم در طول زمان تغییر کرده اند و امروزه چتر ها در انواع مختلف کار ها مورد استفاده قرار می گیرند و بهترین ابزاری هستند که از
شما هنگام بارش باران محافظت می کنند و اجازه نمی دهند که خیس شوید.

کاپشن های بارانی و چکمه ها نیز هنگام بارش باران بسیار کار آمدند اما هیچ ابزاری مانند چتر وجود ندارد که از خیس شدن شما به طور کامل جلوگیری کند.

تاريخ : دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | 14:15 | نويسنده : عباسعلی بابایی | نظر بدهید

داستان گنبدی 500 متری با 3 میلیون طلایی شد .

فکر کنید یکشنبه روزی که ۱۰ اردیبهشت ۱۳۴۰ بوده، سطح یک گنبد ۵۴۰ متری را می‌شده با ۳ میلیون تومان طلاکاری کرد. با سه میلیون تومانی که امروز یک سکه بهار آزادی
هم کف دست‌مان نمی‌گذارند. تازه این پول هم از موقوفات مردم بوده. مردم دل‌شان خواسته وقف کنند تا گنبد شاه چراغ‌شان طلایی شود. روایت این اتفاق را بخوانید،
جذاب است.

ملکه تاشی خاتون، مادر حاکم فارس در سال ۷۴۵ هجری قمری بانی بهسازی بارگاه شاهچراغ شد. بارگاهی که دردوره اتابکان فارس ساخته شده بود و با درخواست او ظرف مدت
پنج سال به آرامگاهی با یک گنبد بلند تبدیل شد. شاهچراغ آرامگاه «میرسید احمد» پسر امام موسی کاظم و یکی از آثار دیدنی شیراز. گنبد طلا، کاشی کاری‌های داخل
شاهچراغ و مرمت این اثر باستانی از اوایل سال ۱۳۴۰ هجری شمسی آغاز شد.

ماجرا از این قرار بوده که یک روزی در همان اوایل اردیبهشت سال ۱۳۴۰ مهندس قهرمانی نامی که رئیس اداره امور فنی استان قدس رضوی بوده، به شیراز سفر کرده و با
حضور متولی شاهچراغ، رئیس اداره باستان شناسی فارس و معماران از محل گنبد حضرت شاه چراغ بازدید می‌کند. این بازدید زمانی اتفاق می‌افتد که اسکلت بندی این گنبد
با سی و شش تن آهن در مدت هشت ماه کار مداوم به وسیله سید احمد رضا زاده و کارگران شیرازی ساخته شده و قرار است بنا به دستور رسیده، گنبد را با طلا بپوشانند.

پس از اندازه گیری سطح گنبد، تصمیم گرفته شد سطح این گنبد که پانصد و چهل متر مربع است طلاکاری و یکصد و ده متر بدنه گنبد کاشی‌کاری شود. کاشی‌هایی که هنوز
هم وقتی به آن نگاه می‌کنی حیرت انگیزند.

آن زمان هیاتی که رفتند برای بازدید و اندازه گیری، اعلام کردند هزینه طلاکاری که بالغ بر سی و یک میلیون ریال خواهد شد از محل موقوفات آستان قدس رضوی پرداخت
می‌شود. ضمن این‌که ساختمان گلدسته‌ها و ضریح و تعمیرات دیگر این آستان به عهده کمیسیون نظارت بر ساختمان و از محل وجوه و اعانات مردم شیراز پرداخت خواهد شد.

تاريخ : دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | 13:44 | نويسنده : عباسعلی بابایی | نظر بدهید

این کودکان بیشتر عمر می کنند .

دانشمندان دریافته‌اند میزان بهره هوشی بالا در کودکی با خطر پایین‌تر مرگ و میر و ابتلا به زوال عقل در بزرگسالی مرتبط است.

 این بزرگ‌ترین مطالعه تا به امروز است که دلایل مرگ و میر در زنان و مردان را در طول فرآیند زندگی آن‌ها گزارش می‌کند.

تحقیقات قبلی نشان داده بود به طور مثال، افراد دارای بهره هوشی بالاتر اندکی بیش از افراد با بهره هوشی پایین‌تر عمر می‌کنند، اما این یافته‌ها عمدتا مبتنی
بر داده‌های سربازان مرد و فقط تا دوره میان‌سالی آن‌ها بودند.

به تازگی تیمی از محققان دانشگاه ادینبرو ارتباط بین نمرات تست هوش کودکان در سن ۱۱ سالگی و دلایل اصلی مرگ و میر این افراد در سن ۷۹ سالگی را بررسی کردند.

یافته‌های آن‌ها مبتنی بر داده‌های ۳۳ هزار و ۵۳۶ مرد و ۳۲ هزار و ۲۲۹ زنی است که در سال ۱۹۳۶ در اسکاتلند متولد شده بودند. این افراد در سن ۱۱ سالگی یک آزمون
هوش را از سر گذرانده بودند و داده‌های مبتنی بر دلایل مرگ و میر آن‌ها تا دسامبر سال ۲۰۱۵ بررسی شد.

دانشمندان دریافتند دلایل مرگ و میر در این افراد شامل بیماری قلبی عروقی، سکته، سرطان‌های خاص، بیماری تنفسی، بیماری گوارشی، دلایلی مانند خودکشی و مرگ ناشی
از آسیب‌دیدگی و همچنین زوال عقل بود.

پس از در نظر گرفتن مولفه‌های مختلف مانند سن، جنسیت و وضعیت اقتصادی اجتماعی سوژه‌های مورد بررسی، محققان دریافتند میزان بهره هوشی بالاتر در دوران کودکی با
خطر پایین‌تر مرگ و میر تا سن ۷۹ سالگی مرتبط بود. به طور مثال، نمره بهره هوشی بالاتر با ۲۸ درصد خطر کمتر مرگ ناشی از بیماری تنفسی، ۲۵ درصد خطر کمتر مرگ
ناشی از بیماری قلبی عروقی و همچنین خطر ۲۴ درصدی کمتر مرگ مرتبط با سکته ارتباط داشت.

همچنین ارتباط قابل توجهی در مرگ ناشی از آسیب‌دیدگی، مصرف دخانیات و سرطان‌های مرتبط با آن مانند سرطان معده و ریه، بیماری گوارشی و زوال عقل با بهره هوشی
در دوران کودکی مشاهده شد.

در این پژوهش ارتبط آشکاری بین بهره هوشی در دوران کودکی و مرگ ناشی از سرطان‌های غیرمرتبط با مصرف دخانیات مشاهده نشد.

تاريخ : دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | 13:26 | نويسنده : عباسعلی بابایی | نظر بدهید

جالب و خواندنی .

* رفاقتهای شاعرانه در ادبیات معاصر ایران:

همیشه هم اینطور نیست که شاعران درباره دغدغههای مهم شخصی و اجتماعی و... شعر بگویند. گاهی هم پیش میآید که دوست
دارند برای دل خودشان و برای دوستان و افرادی که با آنها احساس نزدیکی و صمیمیت میکنند، شعر بسرایند. روی همین حساب یکی از گونههای شعر فارسی، «اخوانیات» نام
گرفته است. اخوانیات به معنای نامههای دوستانه به نثر یا شعر است. در ادامه درباره چند شعر دوستانه و سرشار از مهر در ادبیات معاصر فارسی میخوانید.

۲ یار دبستانی:

مهدی اخوان ثالث و محمد قهرمان دو یار و همکلاسی صمیمی و قدیمی بودند. این دو بارها و بارها یکدیگر را به مهر و لطف ستودهاند. اخوان قطعۀ «اسم
و آسمان» را برای استاد محمد قهرمان سروده است و در بخشی از آن میگوید او را باید «مهرمان» صدا کرد نه «قهرمان». در جای دیگری هم او را قهرمان کشور شعر صدا
میکند:

«او قهرمان کشور شعر است و اهل فضل/ گردن به حکمرانی این پهلوان نهند». –

سرشک و سایه:

استاد محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک) هم دستی در شعرهای دوستانه دارد و به مناسبتهای مختلف دوستانش را به شعر یا به نثر مورد لطف و محبت خود قرار
داده است. یکی از اشعار محبتآمیز این استاد برجسته ادبیات، به مناسبت ۹۰ سالگی هوشنگ ابتهاج (ه. ا. سایه) سروده شده:

«چشم بد دور از این شعبده در کار هنر

آفتابی
تو که در سایه نهانی سایه

از طلسمات غزل آن چه گشودند تو را

رهرو واقفِ این گنجِ روانی سایه»

– قیصر و استادش:

قیصر امینپور، شاعر گلهای آفتابگردان و دستور
زبان عشق در یکی از اشعار مشهورش به نام «لحظه بیکران» با اشاره به کلاس استاد شفیعی کدکنی در روزهای سهشنبه در دانشگاه تهران، ارادت و مهر ویژهاش را به این
استاد نشان داده است:

«بهترین لحظهها/ لحظههایی که در حلقۀ کوچک ما/ قصه از هر که و هر کجای زمین و زمان بود/ قصۀ عاشقان بود/ راستی/ روزهای سهشنبه/ پایتخت
جهان بود».

* تکیه کلام،

کلمه یا عبارتی است که یک نفر بیشتر از دیگر کلمهها به آن تکیه میکند. این قضیه را اگر وارد دنیای شعر و ادبیات کنیم، متوجه میشویم اهل ادب هم
تکیه کلام یا واژه کلیدی دارند. به عبارتی، هر شاعر تکیه اصلیاش روی چند واژه خاص است که دلبسته آنهاست. از طرفی این تکیهکلامها، خمیر مایه اصلی شعر و نمادی
از طرز فکر و شخصیت شاعر هم هست. در ادامه، از تکیه کلامهای چند شاعر کلاسیک و معاصر فارسی میخوانید.

- فردوسیِ خردمند:

به نام خداوند جان و خرد؛ کزین برتر
اندیشه بر نگذرد؛

اولین بیت شاهنامه حکیم فردوسی، کاملا برای همه مشخص میکند که در این اثر قرار است از چه چیزی بخوانند. «خرد» یکی از واژههای مهم و کلیدی شاهنامه
است تا جایی که ۱۴۷ بیت شاهنامه با واژههای «خرد» و «خردمند» آغاز شده است و اگر کاربرد آن را در کل شاهنامه حساب کنیم، چند برابر خواهد شد. واژه «سخن» به شکلهای
ساده، مرکب و مشتق، حدود دو هزار بار در سراسر شاهنامه تکرار شده است.

دوستانههای سعدی:

آنها که خواندهام همه از یاد من برفت؛ الا حدیث دوست که تکرار میکنم؛

سعدی هم در غزلیات و هم در گلستان اقرار میکند که اهل معاشرت با رفقای گرمابه و گلستان است. روی همین حساب، طبیعی است که واژه «دوست» در غزلیاتش هفتاد بار تکرار
شده باشد. شاید اگر غزلیات سعدی را «دوستنامه» بدانیم، اغراق نکرده باشیم. دیگر واژههای کلیدی غزلیات شیخ اجل از این قرارند: دل، سعدی، عشق، همه، روی، دست،
جان، چشم، یار، نظر، خوش، خود، غم، روز، گل، سرو، شب، صبر، خون و دیده.

حافظ و حکایت دل:

در شگفتم که در این مدت ایام فراق؛ برگرفتی ز حریفان دل و دل میدادت؛

شاید هیچ شاعری به اندازه حافظ شیرازی به «دل» و «دلدار» ابراز ارادت نکرده باشد. واژه «دل» در ۴۹۵ غزل حافظ، ۸۶ بار تکرار شده است. به قول خودش، «صاحبدلان
حکایت دل خوش ادا کنند». حافظ، جان، راه، عشق، دست، گل، خوش، چشم، خود، روی، یار، زلف، غم، جهان، کار، خاک، دوست، خون، آب و باده از دیگر واژههای کلیدی غزلهای
حافظ هستند.

جانانِ مولوی:

چو آمد جان جان جان نشاید برد نام جان؛ به پیشش جان چه کار آید مگر از بهر قربان را.

سخن مولوی چه در غزلیات، چه در مثنوی، همه
از «جان» است. او این واژه را ۹۴ بار در غزلیاتش تکرار کرده است. دل، عشق، خود، آب، همه، خوش، ماه، خدا، بیا، چشم، شب، سوی، مست، دست، شمس، جهان، گل، روی، یار
و عقل در رتبههای بعدی پرتکرارترین واژهها در غزل مولوی قرار میگیرند.

شاعر صبح و شب:

آی آمد صبح روشن از در؛ بگشاده به رنگ خون خود در؛

در بین شاعران کلاسیک،
خاقانی را با عنوان «شاعر صبح» میشناسند، اما آن که شاعر صبح و شب است، نیما، پدر شعر نو فارسی است. واژه «صبح» در شعر نیما ۱۶۴ بار تکرار شده و بیشترین ترکیبهای
توصیفی در شعر او از آنِ صبح است. «شب» هم یکی از واژههای مهم و کلیدی شعر نیما و با معنایی منفی است.

نجوای فروغ با باد:

دارمش/ مثل دانهای که نور را/ مثل
مزرعی که باد را/ مثل زورقی که موج را/ یا پرندهای که اوج را». در تمام اشعار فروغ فرخزاد، ترکیبها و تصویرهای شاعرانه زیادی را با استفاده از واژه «باد» میبینیم.
«باد» و واژههای مترادف آن مثل «توفان» و «نسیم» از واژههای کلیدی شعر فروغ است که مفهوم عشق و عصیان را تبیین میکند. از نسیمی در آغاز که روح شاعر را نوازش
میدهد تا توفانی که زندگی او را ویران میکند.

شبهای روشنِ سهراب:

«و نگوییم که شب چیز بدی است/ و نگوییم که شبتاب ندارد خبر از بینش باغ».

این یعنی سهراب
سپهری به «شب» ارادت ویژهای دارد و ۱۴۲ بار آن را در شعرش تکرار کرده است. تازه اگر واژههای «دیشب» و «امشب» را هم اضافه کنیم، به عدد ۱۶۱ میرسیم. او برخلاف
نیما به «شب» نگاهی مثبت دارد. دیگر واژههای مورد علاقه سهراب واژههای «درخت» و «گل» مانند نیلوفر و سرخ، «خدا»، «نماز»، «محراب» و «بهشت» هستند.

تاريخ : دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | 12:54 | نويسنده : عباسعلی بابایی | نظر بدهید

حدیث روز .

امام حسین علیه السلام:

 إنَّ شیعَتَنا مَنْ سَلِمَتْ قُلوبُهُمْ مِنْ کُلِّ غِشٍّ وَ غِلٍّ وَ دَغَلٍ

بى گمان شیعیان ما، دل هایشان از هر خیانت، کینه و فریبکارى پاک است.

[بحارالأنوار، ج. ۶۸، ص. ۱۵۶، ح. ۱۱]پیشنهاد امروز

تاريخ : دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | 12:27 | نويسنده : عباسعلی بابایی | نظر بدهید

حدیث روز

تاريخ : دوشنبه ۲۹ مهر ۱۳۹۸ | 12:10 | نويسنده : مریم جعفری | نظر بدهید